พิมลพัชร์ ธนุสุทธิยาภรณ์ Pimolpat Thanusutiyaporn.jpg)
ปี2 คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขานฤมิตศิลป์ เอกแฟชั่นและสิ่งทอ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ความเรียบง่ายบนเสื้อผ้าแต่แฝงไว้ซึ่งรายละเอียดของปมความขัดแย้งทางการเมืองที่น่าเสาะหาความจริง กลายเป็นลูกเล่นที่ดูแปลกและมีเสน่ห์กว่างานใครๆ ของพอลลีน- พิมลพัชร์ ธนุสุทธิยาภรณ์ สาวช่างฝันแห่งรั้วจามจุรีที่มีปลายทางแฟชั่นเป็นความสำเร็จ
เมื่อก่อนพอลลีนคิดว่าตัวเองไม่มีความสามารถเรื่องงานศิลปะมาตลอด แม้จะได้พี่สาวที่เก่งด้านศิลปะ มาช่วยสอนพอลลีนวาดรูปก็ตาม แต่วาดเท่าไหร่ก็ไม่สวยขึ้นสักที จึงหยุดพักตรงนี้ไปสักระยะหนึ่งจนกระทั่งขึ้นมัธยมปลายเหมือนมีบางสิ่งดลใจให้กลับมาทำงานศิลปะอีกครั้ง เพราะมีเพื่อนเคยบอกว่า พอลลีนน่าจะลองเรียนด้านแฟชั่นดูเพราะเป็นคนชอบแต่งตัว จึงทำให้เข้ามาเรียนรู้ด้านศิลปะอย่างจริงจังตั้งแต่นั้นมา จนกระทั่งถึงช่วงสอบเอนทรานซ์ พอลลีนตั้งใจจะสอบเข้าเรียนแฟชั่น แต่ด้วยที่บ้านอยากให้เรียนด้านวิศวะ หรือแพทย์ ทำให้รู้สึกลังเลมากขึ้น แต่มีวันหนึ่งพอลลีนได้ดูสัมภาษณ์พี่ไข่ทางโทรทัศน์ เขาบอกว่า “ถ้าใครที่เจอตัวเองแล้ว อย่ามัวลังเลไปวนอยู่ทางอื่น ให้ทำสิ่งที่ตัวเองถนัด” จากคำพูดนี้เป็นแรงผลักดันให้พอลลีนสมัครสอบตรงเข้าที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และในที่สุดคุณพ่อคุณแม่ก็ยอมรับตรงจุดที่เราต้องการ
พอได้มาเรียนก็รู้สึกสนุกมาก แต่…
[ติดตามเรื่องเต็มได้ใน Hi! Magazine]

